Bezpośrednim przodkiem psa domowego jest wilk. Wilk jest gatunkiem żyjącym w grupach rodzinnych, takie życie jest ewolucyjnie uwarunkowanym sposobem ułatwiającym przetrwanie. Zwierzęta tworzące zorganizowane społeczności, których główną funkcją jest wspólne zdobywanie pożywienia, rozmnażanie się, opieka nad młodymi i ochrona terytorium wykształciły złożone systemy komunikacji, które umożliwiają im porozumiewanie się, warunkują bezpieczne funkcjonowanie i tworzenie więzi. Nie inaczej jest z psami. Choć proces udomowienia zdecydowanie zmienił wilcze zachowania modyfikując je do zachowań odrębnego gatunku jakim jest pies domowy, to możliwość i umiejętność komunikowania się zostały zachowane.  Psy choć nie tworzą stad potrafią komunikować się niezwykle skutecznie w dużej mierze za pomocą bogatych sygnałów mowy ciała. Sygnałów tych psy używają porozumiewając się między sobą, jak również w relacjach międzygatunkowych np. w kontakcie z innymi zwierzętami i człowiekiem. Warto poznać ten psi język, gdyż daje on nam podstawowe informacje na temat samopoczucia naszego psa i jego intencji. 

Łańcuszki zaciskowe - fragmenty. Steve Appelbaum. OFF LEAD & ANIMAL BEHAVIOR Volume 9, Edition 1 - Spring 2008. Tłumaczenie: Agata Burkat.

Badania porównawcze w zakresie społecznego poznania: od psa i wilka do człowieka - fragmenty. EnikKubinyi, Zsófia Virányi, and Ádám Miklósi Eötvös University. COMPARATIVE COGNITION & BEHAVIOR REVIES 2007 Volume 2, pp 26 - 46. Tłumaczenie: Agata Burkat

Agresja należy do najbardziej kłopotliwych psich zachowań. Agresywny pies często stanowi zagrożenie dla opiekunów, osób z którymi przebywa i innych zwierząt. Wzbudza strach, złość a nierzadko również poczucie winy właścicieli, którzy czują się odpowiedzialni za zachowanie swojego zwierzęcia. Jednocześnie dla większości opiekunów jest to zachowanie najbardziej niezrozumiałe, wokół którego narosło wiele mitów i nieprawdziwych historii.

Specjaliści z zakresu terapii zachowania zwierząt towarzyszących w swojej pracy często spotykają się z problemem niszczycielskiego gryzienia przedmiotów u psów. Właściciele zwierząt uskarżają się, że ich podopieczni przerabiają na wióry wszystko to, co znajdzie się w zasięgu psich zębów. Biorąc pod uwagę fakt, że szczęki psa mają znaczną siłę zachowanie takie stanowi faktyczne zagrożenie nie tylko dla butów, kapci, torebek, ale i ścian, drzwi, futryn, sprzętów domowych, drobiazgów z dolnych półek, nie mówiąc już o rekordowym zużyciu psich legowisk i koszyków.

Kiedy na spacerach ćwiczę ze swoją suczką, często słyszę jak inni właściciele mówią do swoich czworonogów "widzisz jaki grzeczny piesek, jak słucha swojej Pani? A ty co ? Taki niedobry jesteś i w ogóle mnie nie słuchasz". Przyglądam się tym uroczym "rozmowom" i najczęściej co widzę? Psisko łeb ma zadarty, uszy nastawione, patrzy na swojego pana, ogonem merda, aż krzyczeć by się chciało: "Ależ, przecież słucha proszę pana, słucha! ...Tylko nie rozumie!"

Kandydat na psiego terapeutę wykonuje już bezbłędnie podstawowe komendy i chętnie nawiązuje relacje z ludźmi. Można teraz przejść do trzeciego etapu szkolenia, podczas którego nauczy się prawidłowo zachowywać wobec obcych osób. Pies pracujący w dogoterapii często spotyka osoby mu nieznane. Podchodzą do niego, mówią, przytulają go i głaszczą. Musi więc wiedzieć, jak się zachować w takich sytuacjach, aby te spotkania były przyjemne i bezpieczne.

W poprzednim odcinku pokazaliśmy początki szkolenia kandydata na psiego terapeutę. Tym razem przedstawimy podstawowe umiejętności, które powinien posiąść każdy pies pracujący w dogoterapii. Podstawowe umiejętności przyszłego psiego terapeuty to posłuszeństwo w zakresie przypominającym regulamin egzaminów PT (na psa towarzyszącego) czy obedience.

Psy pracujące w dogoterapii to wysoko wykwalifikowana psia kadra. Rozpoczynamy cykl, w którym pokażemy, na czym polega ich szkolenie.
Pies pracujący w dogoterapii jest swego rodzaju „asystentem” w rękach terapeutów, którzy, wykorzystując jego umiejętności, prowadzą terapię. Aby mógł się stać się takim pomocnikiem, powinien zostać do tej roli dobrze przygotowany. Nie wystarczy, że będzie łagodnym zwierzakiem o delikatnej sierści i miłym wyglądzie.